Prison Break

Ja hoor, ik was er weer eens ingetrapt! Een Amerikaanse serie die begint met een liedje van een Vlaamse artiest, ik vond het al raar… Mijn uitleg? “Ach ja, die Kaye Styles klinkt toch als een Amerikaan en zal waarschijnlijk veel minder gekost hebben. ” Waarom een behoorlijk dure reeks juist op de muziek ernstig zou besparen, dat vroeg ik me dan weer niet af.
Nu wil het toeval (dat toevallig de naam van mijn vriend draagt) dat ik gisteren een gedownloade versie van Prison Break onder ogen kreeg. Tot mijn grote verbazing was die hele Kaye Styles nergens te bespeuren (of eerder nergens te horen). Ik heb niets tegen Kaye Styles, hij lijkt me zelfs nog een sympathieke jongeman, maar ik vond die originele beginsong toch een tikkeltje beter bij de reeks passen…
Nu rest me alleen de vraag: waarom juist de soundtrack aanpassen aan de Vlaamse markt? Die muziek dient juist om je meteen in de juiste stemming te brengen! Want wat zouden the The Simpsons, The Fresh Prince en zelfs The A-team nu voorstellen zonder de legendarische begintunes? Niets, helemaal niets! Bij mijn weten is dit ook de eerste reeks waarbij men zoiets lapt. Of heb ik het mis?
Michael Franti for president!
Love is too big for just one nation
and God is too big for just one religion.
Gewoon een zalige zin van de geweldig aanstekelijke Michael Franti op zijn nieuwe cd ‘Yell Fire‘. Negativiteit staat niet in ’s mans woordenboek, op dit album dus niets dan love & peace, overgoten met een maatschappijkritisch sausje. Ideale feel good-music tijdens deze grijze zomerdagen…