Een stokje…
Het is weer eventjes geleden dat ik hier iets gepost heb, maar hier dan toch nog een late reactie op het blogstokje dat ik van Lieve toegeworpen kreeg. En aangezien ik een goede opvoeding genoten heb…
1. Neem het dichtstbijzijnde boek vast dat 123 (of meer) pagina’s telt.
Vlakbij mij een stapeltje van zeven boeken. Het dichstbijzijnde, is dat van boven of van onder te beginnen?
Helemaal onderaan ligt het Groene Boekje, dat we al aan de kant leggen wegens reeds besproken door Lieve. Het geheim van het schrijven, leuk boekje waarin 10 professionele schrijvers het over hun kunsten hebben, blijkt slechts 108 pagina’s te hebben. Duizend schitterende zonnen wordt het ook niet. De kwalijke gewoonte al eens vooruit te piepen in een boek dat je nog aan het lezen bent heb ik zo rond m’n 10de afgezworen.
Uiteindelijk wordt het dus Media-activisme / Don’t hate the media, be the media (door Han Soete, Raf Custers, Bruno de Bondt), een verjaardagscadeautje.
2. Open het boek op pagina 123 en pluk de 5e zin er uit.
Op pagina 123 (hoofdstuk Methodiek van het media-activisme) een gesprek met de Indiase journalist Palagummi Sainath.
De grote Indiase media zijn volgens Sainath verworden tot misbaksels.
3. Post de volgende 3 zinnen.
“De Indiase kranten zeggen niets over de catastrofe in de landbouw. Alleen al in het district Anantapur, in Andhra Pradesh, pleegden tussen 1997 en 2000 meer dan 1.800 mensen zelfmoord, zo diep zaten ze in de schulden.” Voor de media is die realiteit te hard.
Nieuwsgierig geworden?
Na alles over te typen kwam ik erachter dat het boek ook integraal op www.media-activisme.be staat (moet mij weer overkomen!) met hier, jazeker, pagina 123! Maar toch maar mooi een paar mensen erbij die P. Sainath hebben leren kennen…
Olifantenjacht op Telefacts
Een aantal mensen zijn vandaag al googlend op de zoekterm ‘Telefacts olifanten’ op deze blog terechtgekomen. Niet meteen wetend waar het over ging ben ik zelf maar eens op de website van VTM te rade gegaan. De reportage van gisteren ging over een rijke West-Vlaamse zakenman die er ettelijke duizenden euro’s voor over had om in Zimbabwe tien dagen lang op olifanten te jagen.
“Het zijn schoon beesten en je kan het jammer vinden dat we er op schieten maar wij zijn jagers hé. We zijn naar hier gekomen om een olifant te schieten en dat zullen we dan ook doen.”
Enigszins gechoqueerd las ik verder. Ervan overtuigd dat dit het verhaal was van een zelfgenoegzame, egocentrische koele kikker die voor z’n plezier bedreigde dieren vermoordde, kwam ik even later uit bij dit artikel op de website van De Morgen.
“Hoewel de beelden onthutsend zijn, meent het WWF dat de voordelen van trophy hunting groter zijn dan de nadelen. ‘Als er aan strikte voorwaarden voldaan wordt.’” En nog: “De bevolking profiteert van de jacht en beseft daardoor dat het belangrijk is om het ecosysteem en de dieren te beschermen. Ze krijgen vlees en moeten zelf niet op jacht, en de illegale jacht neemt af doordat de controle verscherpt wordt.”
Of hoe je soms meteen een verkeerd beeld van iemand krijgt… Niet dat ik de olifantenjacht in Zimbabwe nu wil promoten, maar het WWF zal het toch wel weten zeker? De Telefactsaflevering kan ik u niet aanbieden, maar hier kun je wel de trailer bekijken.
Leeuw op de cd-hoes?
Vrouwen die graag quizzen, ze schijnen in de minderheid te zijn… Ook in De Slimste Mens ter Wereld voeren de mannen dezer dagen weer het hoogste woord. Maar zelf ben ik altijd te vinden voor een quizje. Iedereen laten zien wat voor idiote weetjes ik heb opgeslagen op m’n harde schijf… niets leuker dan dat! (er bestaan ergere hobby’s hoor!)
Tijdens de Music For Life-week kwam Tom Lenaerts op Studio Brussel vertellen dat Woestijnvis ‘wanhopig’ op zoek was naar koppels vrouwen die aan De Pappenheimers wilden deelnemen. Per paar dat door de selectie kwam zou er 125 euro naar het Rode Kruis gaan. Van het één kwam het ander en zo kwam het dat ik woensdag samen met mijn mama koers zette naar Zaventem, waar het Woestijnvisgebouw gelegen is (Dat gebouw vertoont trouwens opvallend veel gelijkenissen met het Cynalco Medics-gebouw uit Het Eiland!).
Eerst zou ieder van ons een lijst van 50 vragen moeten invullen, waarvan we minstens de helft juist moesten hebben. Dat dat zou lukken, daar bestond geen twijfel over (althans, voor mij niet!). Eenmaal aangekomen (en nadat we de ingang verkeerdelijk voor een magazijn aanzagen -zoveel rommel stond er!- mochten we meteen beginnen.
En daar liep het al snel fout… blijkbaar is meequizzen vanuit je luie zetel toch nét iets gemakkelijker dan (met het getater van twee vrolijke Woestijnvismedewerksters in je oor) onder tijdsdruk vragen beantwoorden. Let wel, makkelijk was het niet hoor! Frustrerend waren vooral de antwoorden die ik wel wist, maar die er nét niet op het juiste moment uitkwamen (en dus wel vijf minuten te laat!). Maar toegegeven, er waren ook een hoop vragen waarop ik het antwoord in de verste verte niet wist. Zo wist ik niet wie hét gezicht is van autozone.be, welk bedrijf in Adinkerke haar tiende verjaardag vierde en van welk land Phnom Pehn de hoofdstad was. En de Belgische kustgemeente die met een ‘L’ begint, daar kon ik ook niet opkomen…
Wel, je raadt het al, we waren beiden niet geslaagd. Twintig minuutjes later dropen we dus al af… Maar als hardcore-weetjesfanaat heb ik natuurlijk ’s avonds zitten googlen om alle antwoorden te weten te komen. Allemaal, behalve één. Wie kan mij helpen en weet het antwoord op de vraag: ‘Wie stond er in 1982 met een leeuwtje op een cd-hoes?’
P.S.: De Pappenheimers blijft een zalige quiz, maar ik vermoed dat ik bij Blokken toch iets meer kans maak… 
20 minuten lang lachen
Goed nieuws uit (Amerikaans) tv-land: het tiende (!) seizoen van South Park is twee weken geleden van start gegaan. Sinds enkele jaren ben ik een onvoorwaardelijke fan! Daarvoor had ik de reeks eigenlijk nooit echt gevolgd. Al mijn vooroordelen over South Park (vier jongetjes die alleen maar vettige praat uitkramen) werden na het bekijken van een aantal afleveringen volledig overboord gegooid. South Park is (bijna) altijd brandend actueel, kritisch en vooral heerlijk absurd. De reeks wordt alleen maar beter met de jaren! De eerste twee afleveringen van dit seizoen gaan over verslaving aan World of Warcraft en de samenzweringstheorieën rond 11 september.
Hier in België wordt South Park (bij mijn weten) nergens meer uitgezonden. Gelukkig kun je op Mr Twig’s Net een aflevering op minder dan tien minuutjes downloaden (tja, deze keer moeten we wel hé…)
Leve de VTM: Dewinter vergeet z’n microfoontje
De Telefacts-uitzending van gisterenavond heb ik gemist, maar oh, wat heb ik me zitten verkneukelen bij het lezen van De Morgen van vandaag. Philip Dewinter die z’n VTM-microfoontje vergat uit te zetten op de ‘geheime vergadering’ van het VB zondagavond… hilarisch!
Een zelfverzekerde Dewinter om vier uur ’s middags (tegen z’n vrouw) : “Tussen vijf en halfzes gaan we wel al een paar trends zien. Maar ge kent de trend nu al hé. Ge weet al hoe laat het is.”
Later op de avond: “De socialisten doen er 20 procent bij in Antwerpen. Wat? De socialisten 20 procent erbij. Wat, 20 erbij? Die zouden van 20 naar 40 gaan of wat? Twintig erbij. Waar slaat dat allemaal op?” “En wij 5 procent achteruit?”
Later die avond zou het VB nog wanhopig de overwinning claimen. Maar we weten nu dus voor 100% zeker hoe de vork in de steel zit. Na het dichtvouwen van m’n krant dus een brede grijns op m’n gezicht.
Maar, dankzij Lieve, wordt mijn plezier nu nog een beetje gerekt. Zij maakte mij er namelijk op attent dat de bewuste Telefacts-uitzending online staat hier te vinden is. “Lachen! Smile! Smile!”
Nieuwsjunkie
Een maand lang zonder nieuws… gruwel… Het zou niets voor mij zijn, maar de Amerikaan Steve Pavlina waagde zich aan het experiment. In zijn artikel Overcoming News Addiction vertelt hij erover. De eerste dagen had de man het heel moeilijk met het negeren van de actualiteit. Steve besloot daaruit dat hij verslaafd was aan nieuws en dringend moest afkicken. Wel, ik ben ook verslaafd aan nieuws, maar heb vooralsnog niet de neiging mijn nieuwsverbruik te minderen.
Blijkbaar is de man in een aantal weken tijd veranderd van nieuwsjunkie naar hulpverlener voor mensen zoals ik. Waarom we volgens hem precies moeten stoppen met nieuws? Daar geeft hij dertien redenen voor, gaande van ‘nieuws gaat altijd over problemen’ tot ‘nieuws is tijdverspilling’. Hij stelt dat we de meeste mensen toch niets doen met het nieuws dat ze als hongerige honden consumeren én dat ze het bovendien snel vergeten zijn.
Wel, tot op een bepaald punt kan ik hem wel volgen. Als ik een krant lees, lees ik zowat alles, ook de onbelangrijke dingen. Ik kan het gewoon niet laten. Maar dan is er nog stelling dat het meeste nieuws bestaat uit problemen waar we zelf niets aan kunnen doen. Wellicht ben ik nog naïef, maar ik denk dan: als niemand weet heeft van een probleem, dan is er ook niemand die in actie kan komen, toch?
Misschien is het toch eens tijd om de sappige celebrity-roddels wat vaker aan mij voorbij te laten gaan… Die tijd zou ik dan kunnen invullen met nuttige dingen, zoals Steve voorstelt. Hoewel, een mens heeft toch ook zijn plezier nodig hé . Ik ben verslaafd aan nieuws en ik ben er trots op!
Eos-Deng
Vorig jaar kreeg ik voor mijn verjaardag een abonnement op het sublieme, sublieme tijdschrift Deng. Helaas heb ik er maar vier maanden van kunnen genieten, toen was het gedaan met Deng. En met mijn maandelijkse lees- en lachgenot.
De maand erna kwam ik op een vrijdag thuis van mijn kot in Antwerpen. Binnen op de tafel lag er een Eos op me te wachten, het ‘actueel maandblad over wetenschap en technologie’. Dat zou ik voortaan iedere maand ontvangen, in ruil voor het ter ziele gegane Deng. Was ik daar niet tevreden mee, dan kon ik nog tot donderdag bellen. Maar het was dus al vrijdag…
Zo komt het dat er op mijn kamer een paar amper gelezen exemplaren van Eos rondslingeren. Je moet voor veel artikels dan ook al even de tijd nemen, en dat leek me op één of andere manier niet te lukken. Maar deze week was het dan zo ver.
Zo ben ik te weten gekomen dat:
- De mens in de steentijd olifanten slachtte om op te eten.
- Volwassen mensen steeds kinderlijker worden. (mmm…)
- Peuters gedrag even goed kunnen voorspellen als volwassenen.
- De neanderthaler stukken slimmer is dan altijd vermoed werd (zijn herseninhoud was even groot als die van de homo sapiens).
- Er pacemakers voor de hersenen bestaan die ingezet worden bij zware depressies en dwangneuroses.
- De capacicators eraan komen, oftewel batterijen die in enkele seconden opgeladen worden.
Boeiend, toch?
