Goodbye bobbeltjes!

Een paar dagen geleden zag ik de documentaire Beperkt Houdbaar. Die documentaire over de wereld van de plastische chirurgie werd een jaar geleden uitgezonden in Nederland. Ik had de documentaire toen gemist, maar vond hem hier terug. Een persoonlijke en confronterende reportage. Een aanrader, met andere woorden.

Documentairemaakster Sunny Bergman is een vrouw van vooraan in de dertig, die zich zorgen maakt over haar uiterlijk. Daarom gaat ze op onderzoek in de wereld van de plastische chirurgie. Ze komt in Los Angeles terecht, waar vrouwen letterlijk alles aan hun lichaam laten veranderen. Rimpeltjes worden weggewerkt, schaamplippen verkleind, billen verstevigd, … En het zijn niet alleen volwassen vrouwen die het doen, maar ook meisjes, getuige het meisje van 16 dat in ruil voor een promopraatje een korting krijgt op haar schaamlipverkleining .

Beperkt Houdbaar zette me aan het denken. Welke vrouw is er tegenwoordig nog tevreden met haar lichaam? En hoe zit het met de mannen? Volgens de documentaire is het de schuld van het schoonheidsideaal. Mensen waren vroeger lelijker, maar vonden zichzelf knapper. Tegenwoordig worden alle foto’s gephotoshopt, en dat schept een onrealistisch beeld.

Of we hier net zo ver zullen gaan als in de VS blijft nog maar de vraag. Iedere vrouw hetzelfde valse uiterlijk, dat zou pas gezellig worden!

Maar nu wil het toeval dat ik binnen twee weken een afspraak heb bij de plastisch chirurg. Ik heb twee moedervlekjes in mijn gezicht (een op m’n neus, een langs m’n ogen). Geen platte moedervlekjes, maar kleine bobbeltjes. En die gaan er dus vanaf. Blijkbaar krijg je dat nog terugbetaald ook, omdat die vlekjes zich ooit kunnen ontwikkelen tot melanomen/huidkanker. Dus ik dacht, waarom ook niet?

Waarom ik het precies doe, is moeilijk te zeggen. Het was vooral een impulsieve beslissing. Ik zal ze nog missen, mijn bobbeltjes. Maar goed, het wordt m’n eerste en m’n laatste ingreep, beloofd. :)

P.S.: Iedereen is mooi zoals die is!

maart 18, 2008. Categorie: , , , . Journalistiek, tv.

4 Reacties

  1. digitalmoleskine antwoordde:

    De obsessie met de vorm. En geen aandacht, laat staan respect voor de inhoud. De focus verschuift, da’s al een tijdje duidelijk. Over de voorbije decennia is de obsessie met de vorm zo dominant geworden, dat je nog amper mensen vindt die ‘normaal’ reageren op beelden, op zichzelf. Het is zielig en jammer, want het maakt het haast onmogelijk de rust en de zekerheid te vinden die elk mens nodig heeft om te kunnen (over)leven. En het allerergste is – en dat stel ik vast in gesprekken met mijn dochter van 20 – dat meisjes en vrouwen het absoluut niet doen om beter te scoren bij jongens of mannen, maar vooral om de concurrentie met hun seksegenoten aan te durven gaan. En dat maakt het nog oneindig veel triester. Want wie wint erbij? Niet de jongens of de mannen, niet de meisjes die enorme kosten en moeite doen, maat wel het industrieel-commercieel complex van cosmetica-producenten, kledingfabrikanten en wellness-neuzelaars. Zielig …. zo’n vorm van extreme uitbuiting. En niemand die er nog tegen ingaat. Geloof aub niet dat jongens hierachter zitten. Want dat is helemaal niet waar, tenzij … maar da’s niet het soort waar je iets kan mee aanvangen.

  2. leen antwoordde:

    Ik ben het er helemaal mee eens. ‘Iets aan jezelf laten doen’ om het schoonheidsideaal te benaderen wordt helaas steeds meer de norm, en dat vind ik om heel veel redenen jammer. Niet alleen voelen vrouwen zich heel onzeker, maar ook vind ik dat die verscheidenheid de mens juist mooi maakt, al lijk ik daar steeds meer een van de enigen in.

    Daarom is een initiatief als Beperkt Houdbaar zo moedig, al vreest de pessimistische ik in mij dat het proces onomkeerbaar is.

  3. lievewoordjes antwoordde:

    Leen zonder moedervlekjes?! Dat wordt even wennen!

    Vind zo’n dingen persoonlijk wel charmant bij mensen, geeft wat kleur en eigenheid. Maar we willen natuurlijk niemand zien verkankeren ook niet :-)

    Ik word heel erg benieuwd naar die doc, ga hem zeker eens bekijken als ik met m’n eigen pc op internet zit. Op het werk zijn ze niet echt gediend met het verbruik van zoveel bandbreedte… (bandbreedte? breedbandte? euh! ‘t is vrijdagnamiddag zeker?)

  4. lievewoordjes antwoordde:

    Gisteravond de befaamde repo van Louis Theroux over hetzelfde plastische Los Angeles gezien… Ik werd echt misselijk! Van twee dingen: de vaststellingen dat er blijkbaar échte plastic surgery addicts bestaan, en de graad van onechtheid die je kan bereiken na tientallen prutsoperaties aan je lijf. Mensen die zo overtuigd mogelijk proberen te verkondigen dat ze tevreden zijn met zichzelf en dat plastic surgery hen gelukkiger heeft gemaakt… Terwijl je merkt dat ze gewoon een aantal persoonlijke problemen proberen weg te stoppen.

    Die Louis Theroux, fantastische reportagemaker ook! Love the guy!

Reageer

Trackback URI